Xanî û Memzayên Wî

H. Mem

Filozof Xanî digel hemû neyîniyan neketiye nav buhranan. Bi pey çareyên herî tekûz ketiye. Derman bikim ez ewan, dewa kim Wan bêmededan ji nû ve rakim. Belê wî teşxîsa xwe kiriye ku binyata gelê kurd nexweş e. Wî salên dûr û dirêj tim xeyal dîtine. Mîr û begên ku gel dabû pey wan, ew wekî beranê şerjêkirinê birine selexaneyên tunekirinê yên dîrokê. Divê êdî ji vê re “bes e” bihata gotin. Bi şahidiya dîrokê, yê ku cara pêşîn ji vê yekê re gotiye “bes e”, gewre Ehmedê Xanî ye. Dibêje ku bi Mirza Mihemedan rizgarî nayê. Yên we bifilitînin, nifşên nû yên dema bê ne, ku ew ronî û hişyar bûne. Ez, pêşiyên me û hûn, em ji wê nifşê re dua bikin. Ew destana me, xeyala me, dahatûya me û nifşên me yên dema bê ne, ku ew bivênevêyên me ne. Navên wan jî dê wekî Memzayan derbasî dersên dîrokê bibin. Belê Memza!