Yücel Balyeci

Nasîn

Fatê di nav baxçeyê zanîngehê de, li Mahîr digeriya. Ji kê dipirsiya, bersiva “berê niha li vir bû” werdigirt. Rûnişt û cixare pêxist. Qederê saetek sekinî lê, Mahîr xuya nedikir. Rabû serxwe û çû qantînê, li wir jî nedît. Bêhemdê xwe bi xwe got “ev xortê çavreş bi ku ve çû gelo?” û cardin derdor sehkir. Na, tunebû û xuya nedikir.