Min Navek Nedit Jı Bo Te

Mehmet Bulut

Ba kete binê Ferze, baskên wê guripîn. Her ku lingên wê jı erdê qut dibin we nahpên xwe di erdê de diçikandin. Li dûrahiya navbera erdê û asiman difikirî, digot û jı xwe dipirsî: 'Gelo ez bifirim, li asiman basken min biwestin, ez bıkevim? Ya star, kes nebîne! Hê vê gotina xwe temam nekiribû, du sterk ji asiman qetiyan û şiqitin erdê. Di nava çirkyeke de ji çavan de ji çavan wenda bûn.